ZMARTWIENIA !!!

Poznałam ostatnio bardzo miłego chłopaka. Niestety przez internet. Rozmawialiśmy ze sobą przez Skype, widzieliśmy się przez kamerkę, wysyłaliśmy zdjęcia etc. Powiedział, że do mnie przyjedzie mimo iż dzieli nas ok.3h drogi. Na początku myślałam, że tylko tak powiedział, po prostu. A jednak była to prawda. Oczywiście chciałabym się z nim spotkać. Jednak nie wiem czy na pierwszym spotkaniu zapraszać go do domu, czy tylko do miasta?
Moi rodzice nie są zwolennikami poznawania ludzi przez internet. Nawet nie mówiłam im o nim. A teraz jeśli chce przyjechać i zaproszę go do domu... A co powiedzieć rodzicom? To jest dobry pomysł? Czy może jednak nie? Jakie jest Wasze zdanie na ten temat?
I muszę zaznaczyć iż mamy po 17 lat- wiem, nie jest to dużo. Jednak myślę, że jestem dosyć odpowiedzialną osobą.

I co sądzicie o takiej miłości? Czy warto mimo tych 210km?
Chociaż w naszym przypadku to nie jest miłość. Tylko chęć poznania. A co dalej będzie, to się zobaczy...

Nikt, kto wie, na czym polega poznanie drugiego ssaka, nie jest zwolennikiem "poznawania" w internecie. Takie poznawanie można porównać do patrzenia i lizania potrawy przez grubą warstwę folii spożywczej. Czujesz jej smak? Zapach? Nie, widzisz tylko zniekształcony obraz, nic więcej. Ale to nieważne. Masz 17 lat, więc użyj kory mózgowej. Powiedz rodzicom, że przyjeżdża do Ciebie kolega z wakacji, że będzie w pobliżu i chciałby cię odwiedzić. Jemu też powiedz, że ma grać kolegę z wakacji i tyle. Smutne to trochę, jak bardzo rodzice popadają w skrajności. Mając 17 lat byłam dorosłym człowiekiem, tak mnie też traktowano.

Zaproś go do miasta i pod żadnym pozorem do domu. Jeśli chcesz kogoś poznawać z strażnikami czyli rodzicami to musisz być pewna swoich uczuć do niego. Mówi się ryzyk fizyk jak chcesz się dowiedzieć jak to jest to powodzenia