ZMARTWIENIA !!!

Byłam w prawie 3 letnim związku i dopuściłam się zdrady, przez ciekawość, brak zainteresowania i czułości stałego partnera, życiową gonitwa, wypalenie uczuć, adorację przez kochanka. Rozstaliśmy się, ale nie przyznałam się do głównej przyczyny.
Po 10 miesiącach nadal o nim myślę i darze uczuciem, i żałuje zdrady.
On namawia mnie do powrotu, odbudowania związku.

Jak się zachować? Czy 'nowy' początek może toczyć się przy braku jego pełnej świadomości?

Jestem facetem i powiem Ci ze nie chciałbym wiedzieć , nie zasługujesz na niego skoro dopuscilaś sie zdrady.

Skończyłam tamten związek. Przemyślałam swoje postępowanie, przecierpiałam, po co jego tym obarczać? Skoro łączy nas dalej uczucie po takim czasie to może warto zacząć na nowo.

Glupie gadanie o zaslugiwaniu! To wszystko zalezy od tego jak silni jestescie psychicznie. Niezaleznie od tego czy to facet czy kobieta, zdrady sie zdarzaja. Jezeli on che Twojego powrotu i Ty tez to nie ma co sie zastanawiac. Pytenie tylko czy rzeczywiscie zalujesz tego co sie stalo czy tylko teraz tak piszesz a jak znajdzie sie kolejny atrakcyjny kochanek to znowu zrobisz skok w bok. Kolejna sprawa to Twoj byly partner. Jezeli on jest malo pewnym siebie facetem i na kazdym kroku bedzie Cie teraz podejrzewal, kontrolowal i sprawdzal to sama dlugo nie wytrzymasz i sie rozstaniecie.

Pozdrawiam

Adam

On nie wie o zdradzie.

To sie do zdrady nawet nie przyznawaj!!! Postaraj sie do niego wrocic wez nauczke z wlasnych bledow i nigdy wiecej tego nie rob. Jak sie przyznasz to Tobie bedzie lzej na sercu a on bedzie zdruzgotany. Odwalilas taki numer to sie mecz z tym teraz ale nie obarczaj tym jego.

Jeśli sie kogoś kocha to logiczne, że nie chce się mu sprawiać prztkrości. Nigdy, choćby Cię łamali kołem, nie wolno przyznać się do zdrady. Nie wiem kiedy, ale dawno temu powstała żałosna teoria, że trzeba móić takie rzeczy. Dzięki temu zdradzony może porządnie pocierpieć, związek się rozpadnie i wszyscy będą nieszczęśliwi. Brawo dla autorów pierdolenia o konieczności przyznawania się do zdrady! Nie powiesz, nikt nie straci, nikt nie będzie cierpiał i zapanuje spokój. Wybór jest oczywisty - czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal.

Nie chce mu mówić. Hm, a moje sumienie kiedy się z tym pogodzi?

Sumienie powinno aktywować się w momencie, gdy osoba zdradzona dowiaduje się o tym, stając sę jednocześnie osobą skrzydzoną. Raz w życiu przejechałam malutkiego pieska, który jak torpeda wystrzelił mi pod koła samochodu. Przeżył, ale ja będę nieść jego cierpienie w sobie do końca życia. Twój facet nie ma pojęcia o tym, że go zdradziłaś, więc nie cierpi, zatem Twoje wyrzuty sumienia są bezpodstawne i powinny przejść szybko. Wystarczy tylko wytłumaczyć sobie bezsens ich istnienia. Mam nadzieję, że przy okazji mojego wywodu nie pzyczepi się święty oburzony, że porównuje psa do człowieka. Uprzedzam zawczasu, że mam do tego pełne prawo, bo takie rzeczy jak ból i cierpienie, fizyczne czy psychiczne, nie zwracają uwagi na gatunki i są równie straszne dla każdego.

Nad czym się zastanawiasz. Skoro on chce i Ty też być razem to stwórzcie nowy związek. Nie mów mu o zdradzie. Wyrzutów sumienia nie zagłuszysz niczym. Z czasem może zapomnisz. To jest dla ciebie nauczka na przyszłość. Nie zmarnuj tego związku.
_______________


TYLKO ZAREJESTROWANI I ZALOGOWANI UŻYTKOWNICY WIDZĄ LINKI. DARMOWA REJESTRACJA

- skorzystaj już dziś