Reklama
#557544 14.07.2010 22:42:00
Mój problem jest dość... dziwny.
Na początku roku szkolnego zaczął mnie podrywać jeden chłopak... miał opinię babiarza, ale ja na to nie poleciałam. Nie oceniam ludzi po opiniach. No i zaczął się ten koszmar. Na początku był dla mnie po prostu kolegą. Graliśmy razem w kosza, rozmawialiśmy. Bajerował mnie, ale nie chciałam nic poza znajomością. Ale z czasem... nie wiem, czy to było zauroczenie czy coś więcej. Po prostu poczułam coś do niego. I on to wiedział. Po dłuższym bajerowaniu wyskoczył z pomysłem pójścia z nim do łóżka. (on ma 16 lat, ja 14.) Oczywiście nie zgodziłam się. I skończył się nasz kontakt. Po paru miesiącach związałam się z jego kumplem. On musiał się wtrącić, musiał o sobie przypomnieć. I znów się to zaczęło, a ja jak głupia zerwałam z tamtym. I skończyło się jak wtedy. Ale pisaliśmy, rozmawialiśmy przez telefon do nocy, czasami nawet do rana, nie spaliśmy. Zwierzaliśmy się ze swoich problemów, doradzaliśmy sobie, a to uczucie do niego przerodziło się w takie uczucie...jakie się żywi do najlepszego przyjaciela, może nawet do brata? Nasz ostatni temat był o tym, że trzeba iść do przodu, że ja nie mogę cały czas się w niego wpatrywać, bo i tak go nie dostanę. Po dłuższym czasie znów mi zrobił nadzieję. Powiedział, że ten kto mnie zranił jest najgorszym frajerem. Powiedziałam, że w takim razie on nim jest... I skończyło się na 'Aha, idę spać bb.' Od tamtego czasu zorientowałam się, że znalazł sobie dziewczynę, a ja już jestem...nikim. W jego całej książce mnie nie ma. Wymazał mnie i na tym się skończyło. Próbowałam, próbowałam i próbowałam dać sobie spokój. Mam świadomość, że z tego gówno będzie. Ale jednak to wszystko mnie przerasta i nie mogę o nim zapomnieć. Każdy centymetr jego wad, jest dla mnie zaletą i każdy facet ma coś w sobie co... siedzę i oglądam ich i cały czas: ma jego oczy. Taki sam kolor włosów. Taka sama fryzura. Spodnie. Buty. Oczy. Nos. Cokolwiek. Mimo, że wychodzę często z psem, znajomymi, kumpelami i może zapomnę o nim na parę chwil... Ale po powrocie do domu, albo nawet nie łzy same mi się cisną do oczu. Tak więc proszę was, może ktoś ma podobne doświadczenie i ma na to sposób? Ah, i jeszcze, nie ma rady na to żebym go już nie widywała. Mimo tego, że się przyjaźni z moim kuzynem to mieszka na tej samej dzielnicy, niedaleko mojego domu i chodzi na to samo boisko co ja. A nie chcę go unikać i żyć w obawie "O Boże, a jak go tam znajdę!?"
Z góry dzięki.
Na początku roku szkolnego zaczął mnie podrywać jeden chłopak... miał opinię babiarza, ale ja na to nie poleciałam. Nie oceniam ludzi po opiniach. No i zaczął się ten koszmar. Na początku był dla mnie po prostu kolegą. Graliśmy razem w kosza, rozmawialiśmy. Bajerował mnie, ale nie chciałam nic poza znajomością. Ale z czasem... nie wiem, czy to było zauroczenie czy coś więcej. Po prostu poczułam coś do niego. I on to wiedział. Po dłuższym bajerowaniu wyskoczył z pomysłem pójścia z nim do łóżka. (on ma 16 lat, ja 14.) Oczywiście nie zgodziłam się. I skończył się nasz kontakt. Po paru miesiącach związałam się z jego kumplem. On musiał się wtrącić, musiał o sobie przypomnieć. I znów się to zaczęło, a ja jak głupia zerwałam z tamtym. I skończyło się jak wtedy. Ale pisaliśmy, rozmawialiśmy przez telefon do nocy, czasami nawet do rana, nie spaliśmy. Zwierzaliśmy się ze swoich problemów, doradzaliśmy sobie, a to uczucie do niego przerodziło się w takie uczucie...jakie się żywi do najlepszego przyjaciela, może nawet do brata? Nasz ostatni temat był o tym, że trzeba iść do przodu, że ja nie mogę cały czas się w niego wpatrywać, bo i tak go nie dostanę. Po dłuższym czasie znów mi zrobił nadzieję. Powiedział, że ten kto mnie zranił jest najgorszym frajerem. Powiedziałam, że w takim razie on nim jest... I skończyło się na 'Aha, idę spać bb.' Od tamtego czasu zorientowałam się, że znalazł sobie dziewczynę, a ja już jestem...nikim. W jego całej książce mnie nie ma. Wymazał mnie i na tym się skończyło. Próbowałam, próbowałam i próbowałam dać sobie spokój. Mam świadomość, że z tego gówno będzie. Ale jednak to wszystko mnie przerasta i nie mogę o nim zapomnieć. Każdy centymetr jego wad, jest dla mnie zaletą i każdy facet ma coś w sobie co... siedzę i oglądam ich i cały czas: ma jego oczy. Taki sam kolor włosów. Taka sama fryzura. Spodnie. Buty. Oczy. Nos. Cokolwiek. Mimo, że wychodzę często z psem, znajomymi, kumpelami i może zapomnę o nim na parę chwil... Ale po powrocie do domu, albo nawet nie łzy same mi się cisną do oczu. Tak więc proszę was, może ktoś ma podobne doświadczenie i ma na to sposób? Ah, i jeszcze, nie ma rady na to żebym go już nie widywała. Mimo tego, że się przyjaźni z moim kuzynem to mieszka na tej samej dzielnicy, niedaleko mojego domu i chodzi na to samo boisko co ja. A nie chcę go unikać i żyć w obawie "O Boże, a jak go tam znajdę!?"
Z góry dzięki.
#557548 14.07.2010 23:27:49
Napisze tak
Miałam podobną sytuację ii stwierdziłam że będę też miała na niego wyjebane tak jak on na mnie.
Skoro ten chłopak miał opinie babiarza, a naglę w waszej znajomości mówi Tobie żebyś poszła z nim do łóżka to daję już pierwszy sygnał że nie zależy mu na prawdziwej znajomości tylko żeby Cię wykorzystać i zostawić. I tak samo jak ty powiedziałaś że to on jest tym frajerem który Cię zranił, to powinien pomyśleć co takiego zrobił że ty za takiego go uważasz a nie szczelić focha i wyskoczyć że idzie spać a teraz naglę znalazł łatwą przynętę
sama zobaczysz że to nie potrwa długo. Zajmij się koleżankami, koszykówka, pasją.
Nawet jak go spotkasz to nie że uciekasz bo go widzisz albo że z wesołej miny naglę zrobisz się smutna i będziesz chciała płakać. BO TO ON ZAKOŃCZYŁ WASZĄ ZNAJOMOŚĆ I JAK SAMA PISZESZ NIE MA JUŻ CIEBIE W JEGO KSIĄŻCE. głowa do góry. chłopak któremu będzie zależało na waszej znajomośći nie wyskoczy z tekstem żebyś poszła z nim do łóżka, tylko będzie starać się Ciebie poznać.
Miałam podobną sytuację ii stwierdziłam że będę też miała na niego wyjebane tak jak on na mnie.
Skoro ten chłopak miał opinie babiarza, a naglę w waszej znajomości mówi Tobie żebyś poszła z nim do łóżka to daję już pierwszy sygnał że nie zależy mu na prawdziwej znajomości tylko żeby Cię wykorzystać i zostawić. I tak samo jak ty powiedziałaś że to on jest tym frajerem który Cię zranił, to powinien pomyśleć co takiego zrobił że ty za takiego go uważasz a nie szczelić focha i wyskoczyć że idzie spać a teraz naglę znalazł łatwą przynętę
Nawet jak go spotkasz to nie że uciekasz bo go widzisz albo że z wesołej miny naglę zrobisz się smutna i będziesz chciała płakać. BO TO ON ZAKOŃCZYŁ WASZĄ ZNAJOMOŚĆ I JAK SAMA PISZESZ NIE MA JUŻ CIEBIE W JEGO KSIĄŻCE. głowa do góry. chłopak któremu będzie zależało na waszej znajomośći nie wyskoczy z tekstem żebyś poszła z nim do łóżka, tylko będzie starać się Ciebie poznać.
#558649 19.07.2010 11:57:51
Popieram, nigdy nie zależało mu na poważnym "związku"..
Babiarz, to babiarz - czasami się zmieniają, ale to widać na pierwszy rzut oka.. wtedy doszło by do ciebie od znajomych swoich lub jego, ze zmienil sie bardzo...
Napewno!
A tu jedno co pozostało, zapomniec, olać i smiac sie jeszcze z niego.. jaki to jest denny, ze wyskakuje z propozycją przespania się ;D
Pozdrawiam cieplutko, głowa do góry!
Babiarz, to babiarz - czasami się zmieniają, ale to widać na pierwszy rzut oka.. wtedy doszło by do ciebie od znajomych swoich lub jego, ze zmienil sie bardzo...
Napewno!
A tu jedno co pozostało, zapomniec, olać i smiac sie jeszcze z niego.. jaki to jest denny, ze wyskakuje z propozycją przespania się ;D
Pozdrawiam cieplutko, głowa do góry!
#559424 21.07.2010 13:14:35
Hej ;] powiem tak...całkiem niedawno miałam podobną sytuacje...wiem wiec co czujesz. Ja poznałam chłopaka o 5 lat starszego, znałam go dosłownie na wylot...te dobre i złe strony, ale go lubiłam. Znałam go 3 lata... i postąpił podobnie. Na początku było naprawdę ciężko, starałam się zapomnieć ale na to szkoda czasu bo życie jest za krótkie... jedna rada nie staraj się zapomnieć, idź przez życie z uniesiona głowa i pokaz mu ze masz go w dupie, ze i bez niego sobie poradzisz i będziesz szczęśliwa. Niech widzi co stracił!
" Świat bez kobiet byłby jak ogród bez kwiatów"
"Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi"
"Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi"
#559442 21.07.2010 13:53:45
"jedna rada nie staraj się zapomnieć, idź przez życie z uniesiona głowa i pokaz mu ze masz go w dupie, ze i bez niego sobie poradzisz i będziesz szczęśliwa. Niech widzi co stracił!"
- podpisuję się pod tym dwoma rękoma!!
- podpisuję się pod tym dwoma rękoma!!
Reklama